پریسا پرشاد - نگاه سلیقه ای به حقوق بشر ناقض صلح است
×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

روی خط اخبار

true
    امروز  شنبه - ۷ خرداد - ۱۴۰۱  
true
true
پریسا پرشاد – نگاه سلیقه ای به حقوق بشر ناقض صلح است

پایگاه خبری – تحلیلی گیل سداد؛ جهان از ابتدای خلقت شاهد ظلم ها و جنایت های متعددی بود که جنگ جهانی فقط بخش کوچکی از آن را شامل می شود.
اما چون بشر در زمان جنگ جهانی به رشد فکری و فرهنگی رسید و ضرورت به رسمیت شناختن حقوق انسانها درچارچوب قوانین بین المللی و نیاز به آزادی ،برابری و حذف نژادپرستی و دیکتاتوری را احساس کرد اعلامیه حقوق بشر را نوشت.

در مقدمه اعلامیه نوشت، هدف، تبلور آرمان مشترک برای همه ملت های جهان است. حتی کنوانسیون ژنو به وضعیت مجروحان و اسیران و حتی شهروندان عادی در وضعیت جنگی پرداخته است. اما فقط هلال احمر و صلیب سرخ توانسته اند به تعهدات خود نسبت به حقوق بشر پایبند بمانند چرا که از زمان نوشتن اعلامیه حقوق بشر همچنان جنایت های پی در پی علیه بشریت اتفاق می افتد و همچنان نژادپرستی و دیکتاتوری قربانی می گیرد.

از میانمار تا مرکز پر ادعاترین کشورهای حامی حقوق بشر اولین قربانی اقتصاد و روابط دیپلماتیک ، حقوق بشر است وتا زمانی که ابزارهای جدی مبارزه با نقض حقوق بشر و جنایت علیه بشریت در دست مدافعین حقوق بشر وجود نداشته باشد اعلامیه ها و محکومیت ها دردی از مردم رنج کشیده جهان دوا نمی شود.
بسیارند کشورهایی که حتی مدافعین حقوق بشر در آن کشورها مورد آزار واذیت قرار می گیرند.

اروپا برای حسن اجرای اعلامیه حقوق بشر کنوانسیون اروپایی نوشت، پروتکل های متعدد الحاقی به آن اضافه کرد،برای رسیدگی به نقض حقوق بشر دادگاه تخصصی و عمومی تشکیل داد اما آیا در موضوع نسل کشی هایی که در چند دهه اخیر اتفاق افتاده توانست به عنوان یک بازدارنده عمل کند؟
کشورهای قاره آمریکاهم کنوانسیون حقوق بشر برای خود نوشته اند و امضا کرده اما آیا کشور آمریکا به بند ۹ این کنوانسیون که حق بر رفتار و برخورد انسانی و ممنوعیت شکنجه و رفتارهای غیرانسان، تحقیر آمیز و ظالمانه و بند ۲۵ که حق مالکیت است در موضوع فلسطینیان عمل کرده؟

یکی از مهمترین چالشهایی که ما با آن روبه رو هستیم نگاه سلیقه ای به حقوق بشر است که این نگاه سلیقه ای خود ناقض صلح پایدار در جهان شده است.

از طرفی بایدبه این نکته هم توجه داشت ، تبعیض فقط در خارج از مرزهای ایران نیست، به مرزهای شهرهای بزرگ. به مرزهای کشور به سیستان و بلوچستان به گیلان به خراسان سری بزنیم می بینیم نمی توانیم همه جهان را محکوم کنیم و خود را از عدم توزیع عادلانه امکانات ، نقض حقوق کودکانی که زیر سن قانونی ازدواج می کنن،به کار گمارده می شوند، زنانی که زندگی خانوادگی شان بیشتر به برده داری شباهت دارد تا زندگی خانوادگی از نقض حقوق کارگر خود را مبرا بدانیم.

درموضوع مهاجرین افغانستان مردم ایران چقدر حقوق پناهجویان را نقض کردند؟

ماهم نمی توانیم همه جهان را محکوم کنیم و یک بار از خودمان نپرسیم، ما مردمی که خیلی به داشتن منشور کوروش افتخار می کنیم آیا ما مانند این ادعای تاریخی مان به باورها ،قومیت ها، پناهجویان احترام گذاشته ایم؟

ما وقتی از نقض حقوق بشر صحبت می کنیم ،فقط دولت ها را مورد سوال قرار نمی دهیم ، مردم عادی در زندگی روزمره و خانوادگی و شهروندی خود هم ناقض حقوق یکدیگر هستند .
بهتر است از امروز برای حقوق همه انسانها دلواپس باشیم.

ما وقتی از نقض حقوق بشر صحبت می کنیم ،فقط دولت ها را مورد سوال قرار نمی دهیم ، مردم عادی در زندگی روزمره و خانوادگی و شهروندی خود هم ناقض حقوق یکدیگر هستند .
بهتر است از امروز برای حقوق همه انسانها دلواپس باشیم.

 

true
برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

true
false
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false